Waarom sta ik zó vaak aan, terwijl alles op orde is?

Vrouw staat ontspannen in een bos, leunend tegen een boom, gekleed in een donkergroene jas en coltrui, met een rustige en zelfverzekerde uitstraling.

Je bedrijf loopt.
Je agenda is gevuld.
De cijfers zijn oké.
En toch gaat de knop niet uit.

Vaak zit het niet in te weinig vakantie.
Het zit in te veel open tabs in je hoofd.

Onuitgesproken gesprekken.
Beslissingen die blijven hangen.
Dingen die “even” bij jou kwamen en nu standaard bij jou horen.
En die gedachte: als ik het niet check, gaat het mis.

Logisch. Als jij lang veel hebt gedragen, blijft je systeem ‘aan’.
En dat vraagt niet om nóg meer discipline, maar om terugleggen en afronden.

De vraag die lucht geeft:
𝐖𝐚𝐭 𝐝𝐫𝐚𝐚𝐠 𝐢𝐤 𝐝𝐚𝐭 𝐧𝐢𝐞𝐭, 𝐨𝐟 𝐧𝐢𝐞𝐭 𝐦𝐞𝐞𝐫, 𝐯𝐚𝐧 𝐦𝐢𝐣 𝐢𝐬?

Niet: wat moet ik nóg doen.
Wel: wat neem ik over, terwijl het eigenlijk ergens anders hoort?

𝟐-𝐦𝐢𝐧𝐮𝐭𝐞𝐧 𝐫𝐞𝐬𝐞𝐭 (𝐝𝐢𝐭 𝐰𝐞𝐞𝐤𝐞𝐧𝐝):
1. Schrijf 3 dingen op die nog doorlopen in je hoofd.
2. Zet erachter: van mij, of naar mij toe getrokken?
3. Kies 1 zin die je maandag uitspreekt om het terug te leggen.

Voorbeeldzin:
“Dit wil ik graag bij jullie neerleggen. Kom met een voorstel.”

𝐑𝐮𝐬𝐭 𝐢𝐬 𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐡𝐨𝐮𝐝.

Waar sta jij het meest op “aan”, in je werk of juist als je thuiskomt?

Vorige
Vorige

Meer discipline maakt je niet strategischer. Het houdt je juist in de operatie.

Volgende
Volgende

De grootste misvatting over AI: dat het je vanzelf minder ‘aan’ laat staan.