Ik knikte ja toen hij zei dat ik zichtbaar moest worden. En besloot in dezelfde seconde dat ik het niet ging doen.

Ik vroeg de marketingmanager naar zijn visie op mijn bedrijf. Waar liggen de kansen? Hij was duidelijk: "Je moet jezelf laten zien. Ga op dat podium staan."

Terwijl hij praatte, voelde ik m'n maag ineenkrimpen. Ik hield m’n eigen, grotere plannen direct achter m’n tanden.

Ik noemde het bescheidenheid. Maar het was vooral een manier om niet zichtbaar te hoeven zijn.

Ik verwachtte dat mijn bedrijf groeide, terwijl ik mezelf ondertussen klein hield.

• Ik vroeg om advies, maar blokkeerde de uitvoering zodra het over mijn eigen zichtbaarheid ging.
• Ik hield m’n scherpste ambities binnen, waardoor de buitenwereld niet de koers zou zien die ik werkelijk wilde varen.
• Ik maakte mezelf kleiner dan ik ben, en vroeg me vervolgens af waarom ik niet de impact maakte die ik voor ogen had.

Het kostte me groei, het kostte me autoriteit en het hield m'n plannen tegen.

Mijn bedrijf wachtte al langer op mij dan ik wilde toegeven.

𝐄𝐧 𝐝𝐚𝐭 𝐦𝐨𝐦𝐞𝐧𝐭 𝐳𝐢𝐞 𝐢𝐤 𝐧𝐮 𝐛𝐢𝐣 𝐯𝐞𝐞𝐥 𝐨𝐧𝐝𝐞𝐫𝐧𝐞𝐦𝐞𝐫𝐬 𝐞𝐧 𝐥𝐞𝐢𝐝𝐞𝐫𝐬 𝐭𝐞𝐫𝐮𝐠.

Wat kost jouw 'bescheidenheid' je bedrijf op dit moment?