“Ik weet het even niet meer.”
Hij zei het waar zijn team bij zat.
De stilte daarna was lang.
Hij had zijn hele leven geleerd dat je levert. Dat je kwetsbaarheid binnenshuis houdt. Dat harder sturen de oplossing is als het vastloopt.
Tot dat ook niet meer werkte.
In die stilte dacht hij: dit was niet slim. Wat zullen ze straks bij de koffie zeggen?
Maar mensen hebben even tijd nodig om zoiets te laten landen.
Wat er daarna gebeurde, verraste hem. Het werd niet als zwakte gezien. Mensen die hem tot dan toe vooral als hard kenden, gingen ineens anders met hem praten. Opener. Dichterbij.
Want controle houdt je team op afstand.
Vertrouwen brengt het dichterbij.
En vertrouwen begint waar jij stopt met alles zeker willen weten.