Om 06:30 gaat de wekker. Om 23:00 is er pas iets van jou over.
Dat zeiden drie leiders deze week tegen mij. Verschillende bedrijven. Dezelfde dag.
Tussen die twee momenten zit een dag die helemaal vol zit. Het team dat op je rekent, de ene vergadering na de andere, nog even naar een andere vestiging. En 's avonds wil je er ook zijn voor je gezin. Aandacht geven. Luisteren. Erbij zijn.
Pas als het huis stil wordt en de kinderen slapen, ontstaat er weer een beetje ruimte. En in die stilte komt er iets naar boven wat je overdag niet merkt. Niet dat je alleen moe bent. Maar dat je zo lang hebt gezorgd, geregeld, gedragen en volgehouden, dat je niet meer goed weet wat er van jou overblijft als niemand iets van je vraagt.
Alles draait perfect. Je bent succesvol.
Je werk, je gezin, je verantwoordelijkheden.
Alleen jij bent onderweg ergens uit beeld geraakt. En misschien is dat wel de vermoeidheid die het meest pijn doet.
๐๐ข๐ ๐๐๐ง ๐ข๐ค ๐๐ข๐ ๐๐ง๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค ๐ณ๐๐ฅ๐ ๐ง๐จ๐ ?
Alledrie zeiden ze hetzelfde: "๐๐ฌ ๐ฉ๐ฆ๐ฃ ๐จ๐ฆ๐ธ๐ฐ๐ฐ๐ฏ ๐จ๐ฆ๐ฆ๐ฏ ๐ต๐ช๐ซ๐ฅ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ฎ๐ฆ๐ป๐ฆ๐ญ๐ง."
Ik heb ze alledrie hetzelfde teruggegeven. Omdat ik herken wat er onder hun woorden zit. Niet een paar drukke weken, maar een manier van leven waarin zijzelf steeds als laatste aan de beurt komen.
Want wat zij beschrijven is voor mij geen drukke week of een tijdelijke fase of een project dat bijna afgerond is.
Het is een patroon.
En patronen herhalen zichzelf, tot dat er iets verandert.
De vraag voor een leider die deze dag herkent, is dan ook niet: hoe vind ik tijd voor mezelf?
De vraag is: ๐ธ๐ข๐ข๐ณ ๐ฃ๐ฆ๐ฏ ๐ช๐ฌ ๐ฎ๐ฆ๐ป๐ฆ๐ญ๐ง ๐ฐ๐ฏ๐ฅ๐ฆ๐ณ๐ธ๐ฆ๐จ ๐ฌ๐ธ๐ช๐ซ๐ต๐จ๐ฆ๐ณ๐ข๐ข๐ฌ๐ต?
Want dat moment om elf uur 's avonds is eigenlijk geen tijd voor jezelf. Het is het moment waarop alles en iedereen aan bod is geweest en jij als laatste overblijft.
Echte tijd voor jezelf ontstaat niet vanzelf. Daar moet je bewust ruimte voor maken. Eerder op de dag. Op een moment dat je nog energie hebt. Dat je nog aanwezig bent.
Want als je niet oppast, wordt jezelf-zijn iets voor tussendoor.
En wordt leiderschap vooral iets wat je doet, in plaats van iets wat je bent.
Misschien is dit het moment om die ruimte wรฉl te maken. Als je daarover wilt praten, stuur me gerust een bericht.